Leestijd: 6 minuten
Je krijgt de foto’s terug, van de shoot, het evenement, de teamdag. Je opent het bestand en scrolt door de beelden. En dan is daar die ene foto, je kaak staat scheef, je schouders hangen. Je glimlach lijkt alsof iemand je vroeg om te lachen terwijl je net hoorde dat je auto een lekke band had.
Doorklikken dus, de volgende is niet beter en de volgende ook niet.
Herkenbaar? Dan ben je niet alleen. De meeste mensen die ik fotografeer, beginnen het gesprek met dezelfde zin: ik ben niet zo fotogeniek. Ze zeggen het een beetje verontschuldigend, alsof het een karakterfout is. Iets waar ze mee geboren zijn en waar niks aan te doen valt.
Maar dat klopt niet.
Fotogeniek bestaat niet
Laat me dat even herhalen, want het is belangrijk. Fotogeniek is geen eigenschap. Het is geen gen dat je wel of niet hebt meegekregen. Er bestaat geen DNA-test die uitwijst of je goed op foto’s staat.
Wat er wél bestaat, is het vermogen om je lichaam zo te bewegen dat het voor een camera werkt. Dat is een vaardigheid. Net als autorijden, koken of een presentatie geven. Je kunt het leren. En de ontbrekende schakel in dat leerproces heeft een naam: posing.
Wat is posing eigenlijk?
Als ik het woord posing gebruik, zie ik mensen direct verstijven. Ze denken aan modellen die hun hand in hun zij zetten. Aan gekunstelde houdingen uit tijdschriften. Aan iets dat duidelijk niet voor hen bedoeld is.
Maar posing is iets heel anders dan poseren. Posing gaat over drie dingen.
1. Waar je spanning vasthoudt in je lichaam. Iedereen heeft plekken waar stress zich nestelt. Je schouders kruipen omhoog., je kaak klemt, je handen ballen zich. Een camera legt dat genadeloos vast, ook al zie je het zelf niet meer.
2. Hoe kleine aanpassingen grote impact hebben. De hoek van je kin, een fractie omhoog of omlaag, verandert je hele gezicht. Het draaien van je schouders, vijftien graden, maakt het verschil tussen een vlak en een dynamisch beeld. De verdeling van je gewicht over je voeten bepaalt of je stevig of onzeker overkomt.
3. Het verschil tussen een pose en een houding die bij jou past. Niet elke houding werkt voor elk lichaam. Niet elke uitdrukking past bij elk gezicht. Goede posing is niet: doe dit. Het is: dit past bij jou.
Oefening: het spiegelexperiment
Ik geef je iets concreets mee dat je vanavond al kunt proberen. Ga voor een spiegel staan. Kijk hoe je normaal staat als je nergens over nadenkt. Waarschijnlijk staan je voeten naast elkaar, je gewicht gelijk verdeeld, je armen langs je lichaam.
Verplaats nu je gewicht naar één been. Het maakt niet uit welk. Merk je wat er gebeurt? Je heup kantelt. Je schouders draaien mee. Er ontstaat een lijn in je lichaam die er daarvoor niet was.
Draai nu je schouders licht van de spiegel af. Niet veel, dertig graden is genoeg. Til je kin een fractie op. Niet overdreven, geen arrogantie, maar net genoeg om je kaaklijn te definiëren.
Kijk naar het verschil, dezelfde persoon, dezelfde kleding, dezelfde spiegel, maar een compleet andere uitstraling. Dat is posingm niet meer dan dat.
Waarom niet elke fotograaf dit doet
Hier wordt het eerlijk. Niet elke fotograaf stuurt aan op posing. Veel fotografen zijn technisch briljant. Ze weten alles van licht, compositie, kleurwetenschap. Ze leveren beelden af die er prachtig uitzien.
Maar ze laten de persoon voor de camera zwemmen.
Dat is geen verwijt. Posing is een apart vakgebied. Het vraagt om een combinatie van technische kennis, mensenkennis en het vermogen om iemand in korte tijd op zijn gemak te stellen. Niet elke fotograaf heeft dat geleerd, net zoals niet elke kok ook sommelier is.
Maar het verklaart wel waarom zoveel mensen na een shoot denken: de foto’s zijn goed gemaakt, maar ik herken mezelf niet. De techniek klopte. De persoon niet.
Beter op foto’s staan: wat kun je zelf doen?
Je hoeft geen model te zijn, je hoeft niet te poseren alsof je op de cover van een tijdschrift staat. Je hoeft niet dun te zijn, jong te zijn, of symmetrisch te zijn.
Maar een beetje begrijpen hoe je lichaam werkt voor een camera, dat maakt het verschil. Het verschil tussen een foto die je wegklikt en een foto die je trots op je LinkedIn zet. Tussen een beeld waar je met pijn naar kijkt en een beeld waar je bij denkt: ja, dát ben ik.
En als je fotograaf het niet uitlegt? Vraag ernaar. Vraag hoe je moet staan. Waar je handen moeten. Wat je met je hoofd doet. Dat is niet lastig of veeleisend. Dat is slim.
Want je foto vertelt een verhaal over wie je bent, nog voordat je een woord hebt gezegd. Zorg dat het de juiste boodschap is.
Wil je ontdekken hoe jij overkomt voor de camera? Bekijk de mogelijkheden voor een portretshoot bij BFoto, of lees verder over wat je handen doen op een foto (het meest vergeten onderdeel van elk portret).